April 14, 2005

در بند


نمی دانم درعمق کدامین نگاه مبهوت در پس کدام لبخند خاموش در نهان کدام فریاد بی صدا تورا گم کرده ام می دانم که قرن ها با من فاصله داری ولی خود رارهاکن از بودن در حصار مکان و زمان . بیا که من اینجا چشم انتظار توام بیاو التیام بخش زخم های کهنه ام باش بیا و وجودم را از وجودت سیراب کن

Posted by ساقی خردمند at 01:08 PM | Comments (2)